Malarka
No to teraz o tym, jaka jestem!
Malarka Światła:
Wyobraź sobie szczeniaka Golden Retrievera, który jest na kokainie. Wulkan, który wybucha rozrzucając lawę wszędzie dookoła.
Dziewczyna jest wszędzie gdzie tylko może się znaleźć. Energiczna, uśmiechnięta i radosna. Niczym dziecko widzące pierwszy raz wschód słońca, próbujące swoich pierwszych lodów w życiu lub doświadczając pierwszy raz łaskotek. Malarka z wypiekami na twarzy odkrywa ten świat i chce to robić! Poznać wszystko, jak działa, dlaczego dokładnie w taki sposób, a nie inny. Gdyby mogła to rozłożyłaby wszystko na części pierwsze, oczywiście nie wiedząc w jaki sposób później to złożyć z powrotem do kupy. Ale kto by się tym przejmował? Emocjonalna, ma problemy od czasu do czasu z kontrolowaniem ich. Śmieje się najgłośniej, płacze największymi łzami i złości od palców u stóp po sam czubek białej czupryny. Nie gryzie się w język i od razu mówi to o czym myśli, lub ślina przyniesie jej na język. Ufna w stosunku do ludzi, jednak zdaje sobie sprawę gdzie się znajduje i bierze na to poprawkę, zwłaszcza gdy ma świadomość swojej odmienności. Lubi zawierać nowe przyjaźnie i zdecydowanie nie boi się odzywać w towarzystwie. Można powiedzieć, że wiedzie w nich prym. Ciężko ją zakłopotać lub sprawić aby zamilkła. Gdy sobie coś założy praktycznie niemożliwe jest odwiedzenie jej od tego planu. Jako, że to jej nowy dom, chce go zwiedzić wzdłuż i wszerz.
Malarka Cienia:
Gdy wulkan wybucha po chwili lawa zaczyna wypływać z niego spokojnie, jednak niestrudzenie. Tym ona właśnie jest.
Należy wspomnieć, że Malarka nadal jest tą sama dziewczyną, która przejawia te same cechy charakteru, jednak jakby o pół tonu ciszej. Łagodna niczym delikatnie rozlewający się miód. Jest pewna siebie, jednak nie w wybuchowy sposób, tylko raczej cichym przeświadczeniu o swoich racjach, co jest wyczuwalne. Zdecydowanie mniej się odzywa, a gdy już to robi wypowiada słowa łagodnie, powoli i spokojnie. Kontroluje swoje emocje o wiele lepiej, chociaż nadal od czasu do czasu w skrajnych przypadkach jest w stanie roześmiać się bez opamiętania lub w złości uderzyć pięścią w stół. W towarzystwie przyjmuje raczej postać obserwatora a w konwersacji używa celnych spostrzeżeń i nie waha się wykorzystać błędów w rozumowaniu osoby, z którą dyskutuje. Zachwyca się światem na swój własny, spokojny sposób, potrafią kontemplować to piękno godzinami, bez ruchu. Ufa ludziom, jednak trzeba sobie zapracować na ten przywilej. Gdy tak się stanie jest wierna wobec takiej osoby. Obmyślając plan, najpierw zbiera wszystkie dostępne informacje, a potem tworzy strategię, która ma zaprowadzić ją do zwycięstwa.